Vitamientjes uit blik
Een tijd geleden had ik een interview met de CEO van een grote Belgische kledingketen die op dat moment net een van mijn klanten geworden was. Een self-made man pur-sang. Tijdens die babbel vroeg ik hem wat hij zijn grootste kwaliteit vond als manager. Zijn antwoord:”kort op de bal spelen, niets laten liggen”
Proximus heeft dat ook begrepen , Mobistar stond erbij en keek ernaar.
UPDATE: Pietel vindt het ook pijnlijk, MObistar begint eindeiljk met zijn campagne en website uit de lucht.
Ik ben op zoek naar een locatie zoals deze: Xtracold in Amsterdam, maar dan in België.
Kapstokje is dus: ijs, sneeuw, koud,… en het moet er een beetje stijlvol uitzien. Hellup!
Xavier Waterslaegers in real life:
Eind mei hebben we op kantoor een onderzoek gedaan naar de invloed van blogging, podcasting, online video,… op het dagelijkse werk van journalisten. Samen met andere Europese PR-bureaus van het Oriella netwerk hebben we journalisten gemaild, met de vraag of ze even de tijd wilden nemen om een korte vragenlijst aan te vullen.
Een vijfde van de ondervraagde journalisten zegt regelmatig bloggers te citeren en 62% staat positief tegenover User Generated Content, 44% van de media heeft een journalistenblog en 70% biedt mogelijkheid tot online commentaar. Cijfertjes zijn natuurlijk mooi maar het gaat natuurlijk om wat je ermee doet. Een tijdje geleden vroegen Jan en Frank nog hoe wij hier tegenover blogging enz staan. Dit onderzoek helpt in elk geval om een idee te krijgen, het schept een beeld van waaruit je kan vertrekken.
Sommigen zouden dit omschrijven als ‘koude koffie’, niets nieuws onder de zon! Enkele jaren terug kreeg ik bij sommigen de indruk dat de traditionele media hadden afgedaan. Intussen is de slinger al terug een beetje opgeschoven, naar een iets realistischere visie denk ik. Bloggers zijn een rumourige bende maar er heerst een vrij hoog ‘ons kent ons’ gehalte. Door hun invloed op journalisten verkrijgen ze dan weer een breder bereik. (waarmee ik niets zeg over ‘social media’ die natuurlijk veel verder gaan)
Los van Google rankings enz loont het dus overduidelijk om online aanwezig te zijn. De traditionele journalist staat positief tegenover UGC en schrikt er niet van terug om bloggers te citeren. De mogelijkheid om commentaar te geven biedt dan weer kansen om extra info of duiding te geven bij een stuk. Het stopt dus niet wanneer het stuk eenmaal is verschenen.
Gisteren verspreidde Belga bijvoorbeeld een bericht over het onderzoek dat niet helemaal klopte. Hoewel alle kranten het originele persbericht hebben gekregen, baseerde een krant zijn stuk op het Belga bericht. Tja, daar stopt het verhaal dan, niets aan te doen. Op de websites die het hebben overgenomen, hebben we in elk geval de kans om wat zaken te nuanceren.
Iets wat ik wel leuk vond toen ik net bij LVT begon was ‘Getting things Done’. Administratie en gestructureerd werken is niet meteen iets waar ik in uitblink (tot groot ongenoegen van V. ) Bij ‘Getting Things Done’ gaat het erom dat je een manier van werken gebruikt, waardoor je niet meer met lijstjes hoeft te werken, genre ‘heb ik dit al gedaan? Ik mag niet vergeten dat nog te doen.”
Het gaat er natuurlijk om dat je zelf een bepaalde manier van werken zoekt waardoor jij zeker bent dat alles op het einde van de dag is gebeurd. Op twitter las ik bij Jan Castermans dat hij zijn life zou gaan hacken.
een paar klikken verder kwam ik erachter dat je het Life Hacking book gewoon gratis kan downloaden en uitprinten. Als dat geen fijn nieuws is. Ik ga het zeker eens bekijken. Dank aan de auteurs!
Als je dit leest, is de kans groot dat je het filmpje met de vier GSM’s die maïs laten poffen. Als je zoiets ziet dan voel je natuurlijk al van ver dat het gaat om een virale campagne. Nu las ik net dat het een campagne is voor bluetooth headsets.
De filmpjes zijn gigantisch veel bekeken maar ik weet niet goed of het nu een succesvolle campagne is geweest. Dat weet ik eigenlijk niet goed. Straling enz kan de gemoederen erg beroeren. In mijn periode als correspondent in Ekeren stond een heel dorp op zijn kop omdat er een mast geplaatst zou worden in een kerk. Naar verluidt allemaal achter de rug van de bewoners terwijl er zelfs nooit sprake van is geweest. Het was niet fraai om te zien. Op een gegeven moment kregen kleuters aan de schoolpoort flyers in de hand gedrukt die ouders opriepen om in opstand te komen. (artikel staat oa hier je moet alleen even scrollen)
Het lijkt me een gevaarlijke strategie om je als Bluetooth merk mee in te laten. Hoeveel mensen maken het verschil tussen 3G , Wifi, UMTS, microgolfovens, Bluetooth… ? Het wordt allemaal gewoon over 1 kam gescheerd. Deze campagne bestendigd dat gevoel en de weerstand die er tegenover bestaat alleen maar.
Ik zou het niet gedaan hebben maar misschien ben ik een piske.
De meesten zullen de Plain English filmpjes wel kennen neem ik aan. Deze had ik echter nog niet gezien:
Bekentenis: P’kes & R’tjes was eigenlijk een insteek om af en toe over mijn dagdagelijkse werk te praten… PR dus. Uiteindelijk doe ik dat af en toe wel, maar het werd al snel duidelijk dat ik deze blog een beetje breder wilde trekken. Enfin, maar af en toe wil ik dus ook wel mijn gedacht eens geven over wat PR volgens mij is.
Zoals nu bijvoorbeeld na het lezen van dit stukje. Tessa Weber schrijft op Marketingfacts een stukje over wat PR is volgens haar. “PR voor een klant (bedrijf, organisatie) verzorgen is ervoor zorgen dat die klant zo vaak en positief mogelijk in de publiciteit komt. Weinigen zullen het daarmee oneens zijn.”
Mja… dat klopt natuurlijk een beetje, maar het kader waarin je dan werkt blijft wel erg beperkt op die manier. Niet alleen bij de online media (zoals Marco Derksen al schrijft in de comments), maar zelfs ook voor de traditionele journalist.
Er komt een vraag van een klant, vervolgens kijk je wat de beschikbare content is bij die klant en hoe die interessant zou kunnen zijn voor een bepaalde journalist. Volgens mij is dat de beste basis om een goede relatie op te bouwen. Heel simpel:“hoe zou dit interessant kunnen zijn voor journalist X, en zijn publiek.”
Met sommige journalisten heb ik daardoor een aangename relatie opgebouwd, waarbij ze vertellen: “Ik kan niet je hele persbericht gebruiken, maar welke producten komen volgens jou het beste in aanmerking voor mijn publiek?” Het is dan niet de bedoeling dat je alle bagger gaat bezorgen aan de journalist in kwestie, want dan is de zorgvuldig opgebouwde band opgeblazen. Het biedt je enkel een kans om te zeggen: “Ik weet dat dit niet echt je ding is, maar geef het een kans en je zal zien dat het ook zijn kwaliteiten heeft.”
Deadwood
Er is al een hoop gezegd en geschreven over bloggers en hoe ze te benaderen. Iets wat altijd terugkeert is dat ze gesteld zijn op hun persoonlijkheid. Ze hebben een eigen mening, en willen die kunnen geven. Ze willen ook als dusdanig benaderd worden. Omdat de meeste journalisten volgens welbepaalde regels of een gedragscode werken is hun reactie dikwijls voorspelbaarder dan die van bloggers.
De directheid van een blog in combinatie met de onvoorspelbaarheid van de persoon die erachter schuilt doet zelfs af en toe denken aan Deadwood en het wilde westen. Je wéét bijna zeker dat je op je gezicht zal gaan, maar met een open houding en een duidelijke bereidheid om in gesprek te gaan hoef je je eigenlijk weinig zorgen te maken. Bloggers blijken dan zelfs uiterst aangename mensen te zijn.
Uiteraard staat het iedereen vrij om het hier grondig mee oneens te zijn – ik zie jullie reacties graag hieronder. Maar dat is het mooie van de hele zaak: dit is mijn plekje, en ik kan hier gewoon zeggen wat ik wil.
Wann.es vroeg me of er nog nieuws was van fring. Hij is een van de bloggers die deel uitmaakt van het friends of fring program. De bedoeling is dat hij met enkele anderen gewoon zijn mening geeft over van alles en nog wat, over fring. Voor mij is het verfrissend om op die manier de relaties van een klant te behartigen. De andere leden hebben daar ook al iets over geschreven, dus ik zou er eigenlijk niet teveel woorden aan vuil moeten maken. Het is gewoon superleuk spannend om mee bezig te zijn. Excuses als dat über-geeky klinkt.
Enfin Wann.es vroeg of er meer nieuws was. Wat ik dan meestal doe, is even een kijkje nemen op de fring blog. Er zijn enkele landen met een eigen blog maar dat hebben we in de Benelux helaas niet. Gelukkig is de internationale blog meer dan interessant genoeg. Getuige daarvan, de laatste post: fring heeft een Meffy gewonnen! Congrats!
|
![Almost Like Another Planet... Pamukkale Blues (UNESCO World Heritage) [Explore #1, THANK YOU]](http://static.flickr.com/7079/7209710670_f67079c754_t.jpg "Almost Like Another Planet... Pamukkale Blues (UNESCO World Heritage) [Explore #1, THANK YOU]")
